Wat is een HAZENLAB:
Een HAZENLAB is een artistieke ontmoetings- en maakruimte waarin deelnemers via de kunstvormen van Mijn naam is haas onderzoeken hoe taal gevonden kan worden voor ervaringen die zich niet gemakkelijk laten vertellen. Het lab richt zich op de binnenwereld van complexe dissociatie als overlevingsmechanisme na vroegkinderlijk trauma, zoals emotionele verwaarlozing, mishandeling of seksueel misbruik.
Vanuit beeld, tekst, geluid, beweging en verbeelding onderzoeken deelnemers wat vaak verborgen blijft achter symptomen, diagnoses of stilzwijgen. In een kort en intensief maakproces ontstaan nieuwe perspectieven, verbinding en artistieke uitingen die ruimte geven aan ervaringen waarvoor woorden alleen soms tekortschieten.
Het HAZENLAB 1 in Utrecht was opgezet als een pilot. De ervaringen, inzichten en feedback uit deze eerste fase bieden waardevolle aanknopingspunten voor de verdere ontwikkeling van het project. Daarom hebben we besloten het vervolgtraject te herijken. Het HAZENLAB dat gepland stond voor september i.s.m. Traumacentrum binnen GGZ Drenthe wordt uitgesteld, zodat we de opzet en inhoud zorgvuldig kunnen door ontwikkelen. Na de zomer komen we hierop terug met meer informatie over het vervolg in Drenthe.
Kunst als taal voor verbinding
Dissociatie is een natuurlijk overlevingsmechanisme waarbij de geest tijdelijk de verbinding kan verbreken met de realiteit, herinneringen of het eigen lichaam. Dit kan zich uiten in een gevoel van afwezigheid, vervreemding omdat je niet kunnen bevatten van wat er is gebeurd, De ervaringen waren te overweldigend om in één geheel te verwerken. Soms ontstaat er ook (gedeeltelijke) geheugenfragmentatie of een gevoel van afstand tot de eigen beleving. Het helpt om te kunnen omgaan met intense of traumatische ervaringen.
Wanneer ervaringen zo gefragmenteerd of overweldigend zijn, schiet taal vaak tekort om deze innerlijke werkelijkheid te beschrijven. Kunst werkt als taal voor verbinding . In het HAZENLAB krijgt dit vorm via spel en het werken met beeld en audio. Deze vormen maken complexe en onzichtbare ervaringen invoelbaar, overbruggen de afstand naar de buitenwereld en helpen anderen om te begrijpen wat zich innerlijk afspeelt.
